arrow_drop_up arrow_drop_down

Waarom een beetje te veel eten funest is voor je gewicht!

Ken je dat gevoel: dat je al een tijdje, ergens wel weet dat je iets moet veranderen, dat dingen anders moeten, dat je jezelf (wederom) even moet aanpakken omdat het allemaal niet écht gaat zoals je wilt? Dat je telkens eet met een schuldgevoel? Ik wel. Zeker als het gaat om te veel eten. Het grootste gevaar in dit opzicht schuilt wat mij betreft in ‘een beetje’ te veel eten; crackertje hier, ijsje daar, snoepje extra, wijntje of toch 2 in het park, etc. Allemaal op zichzelf geen ramp. Maar dagelijks dat crackertje en dat stukje chocola en toch nog één wijntje voelt niet goed.

Als je de regie kwijt bent, weet je hoe laat het is

Als ik in een periode zit waarin ik de regie helemaal kwijt ben, als ik echt zit te schransen en niet meer sport, dan weet ik heel goed dat ik er wat aan moet doen. Dat ik tijd moet nemen voor mezelf; wat speelt er echt? Welke werkelijke behoefte zit er achter dit buitensporige eetgedrag. Dan weet ik meestal het antwoord vrij snel. De échte oplossing (meer slapen, meer rust nemen, m’n zorgen accepteren, moeilijk gesprek aangaan, etc.) daarmee ook. En dan duurt het soms nog wel eventjes voordat ik echt in actie kom, maar niet lang. Ik weet rationeel zo zeker, dat ik er alleen maar op vooruit ga als ik de regie terugpak, dat ik mezelf niet meer zo goed voor de gek kan houden. Ik laat het nooit meer écht lopen.

Een beetje te veel eten kan lang doorgaan

Bij een beetje te veel eten, kan je jezelf wel degelijk in slaap sussen: het gaat toch best goed? Ik kom niet echt aan… Ben nog wel goed aan het sporten. T’ is alleen een wat drukke periode, zeg je dan. En vervolgens ga je gewoon door met ‘okay, nog eentje dan’ en verander je niets; de noodzaak om je eetgedrag onder de loop te nemen lijkt niet zo groot. Directe actie niet persé gewenst.

Of is dat juist het gevaar?

Maar is dat waar? Of loert juist bij dit (over)eetgedrag het gevaar van jojo-en en opgeven van regie om de hoek? Ik weet dat niet voor jou. JIJ daarentegen weet dat wel. Herken je valkuilen! De volgende drie vragen kunnen je helpen:
1. Is dit een patroon voor je: begint opgeven meestal bij (te) mild zijn voor jezelf? (of: ben je juist erg streng, en is dit gedrag uitzonderlijk)
2. Ben je al meer dan 1 kilo aangekomen?
3. Sluimert er (als je eerlijk bent) al best lang een soort onrust in jezelf? (of: voel je je wel senang bij je gedrag)

Enjoy

Antwoord je op 2 van de 3 vragen: ‘NEE’; ben je bijvoorbeeld normaal gesproken erg streng voor jezelf en zit je nog onder die 1 kilo? ENJOY! Geniet van deze periode waarin jij (eindelijk) de teugels een ietsie pietsie laat varen. Het is je gegund. Schrik er niet van, maar wees blij. Ook dit gedrag hoort bij een gezonde eetrelatie. Geniet van het lekkere weer met een ijsje en wijntje op z’n tijd. Er is niets aan de hand: jij pakt de regie weer terug als het (toch) te ver gaat. En dat is nu nog nergens voor nodig.

Zet die puntjes op de i

Antwoord je op minimaal 2 van de 3 vragen: ‘JA’; ben je meer dan een kilo zwaarder en voel je die onrust? Maak een DOORSTART. Houd jezelf niet voor de gek. Laat je gewicht niet verder oplopen, maar pak je eetgedrag aan. Anders zit je deze zomervakantie toch net wat te zwaar aan zee. En hoor je jezelf (weer) zeggen: Ach boeie, je leeft maar één keer’, na de zomervakantie begin ik wel echt. En juist dat is die machteloosheid. Je wilt je toch niet machteloos voelen als het gaat om eten? Jij bent de baas. Maak die nieuwe start! Pak de regie terug. Niet morgen of straks, maar NU. Dan geniet je met dit lekkere weer, ook tijdens de vele feestjes, barbeques en andere leuke dingen weer van het allerlekkerst (niet van al het lekkers) & van jezelf!

Over de schrijver
Vanaf mijn vijftiende was ik volslank en altijd bezig met afvallen (of aankomen). Ik heb alles geprobeerd: noem een dieet en ik ken het. De ene keer was ik succesvoller dan de andere, maar nooit had ik blijvend resultaat. Ik dacht dat ik pech had; ik kwam van de wind al aan, en slanke mensen geluk. Tot m'n 33-ste ben ik zo doorgegaan. Toen kwam ik erachter dat pech en geluk niet zoveel met mijn gewicht te maken heeft. Ik kopieerde het eetgedrag van slanke mensen en werd zelf slank. Zonder dieet, met chocola en wijn! En dat niet alleen: ik bleef slank en dat ben ik nog altijd. Ik heb me verder gespecialiseerd in de psychologie achter eten en in coaching op (eet)gedrag. In de afgelopen jaren heb ik 8 boeken geschreven (300.000 verkocht) over afvallen zonder dieet, oftewel: afvallen door gedragsverandering. In 2017 ben ik Skinnyminds begonnen. We hebben de kennis uit mijn boeken vertaalt in een training gedragsverandering. Gecombineerd met online groepen en een persoonlijk coachtraject, is dat het Skinnyminds coachplan. Vanaf 2019 leiden we coaches op in onze eigen coachopleiding, geaccrediteerd op HBO-niveau. In 2020 zijn we gestart met de Skinnyminds community.
Reactie plaatsen

Vind meer artikelen over afvallen

1000+ blogs over afvallen in ons archief!