arrow_drop_up arrow_drop_down

Nooit meer guilty pleasures eten...

Laatst vroegen ze me tijdens een interview naar mijn guilty pleasure qua eten. Ik vind dat een onzinnige vraag. Vooral omdat ik de uitdrukking stom vind. En toch krijg ik de vraag heel vaak. Ik snap natuurlijk best wat er ermee bedoeld wordt. Maar het punt is: ik wil me juist NIET schuldig voelen als ik iets vets, suikerrijks of een koolhydratenbom eet. Dat vind ik pas zonde!

De betekenis van guilty pleasure is letterlijk ‘schuldige pleziertjes’ ofwel dingen die je heel lekker vindt maar niet zou moeten eten (omdat het ongezond/slecht voor je is).

Doe mij maar een heerlijk stukje karamel zeezout ’s avonds bij de thee, een extra scheutje hagelslag op m’n cracker. Af en toe een frietje met satésaus, of houtoven pizza, of sushi. En een goed glas witte wijn. Allemaal pleasures die ik heel regelmatig neem. Zonder schuldgevoel: mijn Non-guilty pleasures zeg maar.

Voorkomt een ijzeren discipline schuldgevoel?

De vraag is waar het vandaan komt? Dat idee dat je nooit een lekkere roomsoes, plak cake met of zonder e-nummers en frikadel meer mag. Alsof het ideaal is om altijd gezond, altijd gedisciplineerd en altijd ‘in control’ te zijn. Dat kan toch helemaal niet!

Dat zou een saaie bedoening worden. Te streng zijn leidt bovendien tot rebellie. Van alles tot niets. Met als gevolg nog veel meer schuldgevoel. We zijn geen robots. Mensen zijn nu eenmaal geprogrammeerd met een zwak voor korte termijn verleidingen: omdat het verse broodje zo lekker ruikt, iemand anders ook een bitterbal eet en je het al zo moeilijk hebt. Altijd ‘nee’ zeggen en gezond doen om te voorkomen dat je je guilty voelt is wat mij betreft onmogelijk én onwenselijk!

Leidt losgaan tot veel pleasure?

ls je daarentegen ál het lekkers eet en drinkt wat er voorbij komt en nooit ‘nee’ zegt, word je te dik. De vraag is: hoeveel pleasure je werkelijk beleeft aan alles eten waar je zin in hebt. Ik weet uit ervaring dat een broodje kaas, een stuk chocola en glas wijn echt beter smaakt als je bewust eet, en niet meer, meer, meer naar binnen schrokt. Van overeten geniet je niet. Nou ja, misschien een minuutje dan. Op z’n hoogst. Met te veel lekkers probeer je vrijwel altijd iets minder lekkers weg te eten: onrust, verdriet, boosheid, frustratie, schaamte, stress. Denk er maar eens over na, de volgende keer dat je te veel eet. Het punt is: als honger niet je probleem is, is eten nooit de oplossing. Gevolg van overeten: Je verliest een beter gevoel over jezelf en wint kilo’s: je baalt en wordt dikker. En dat is geen pleasure. Wat je jezelf ook wijsmaakt.

Vind je eigen non-guilty pleasures!

Als je blijvend wilt afvallen heb je eigen non-guilty-pleasures nodig. Die lekkere dingen waar jij van houdt. Die je eet zonder schuldgevoel én zonder je doelen en waarden uit het oog te verliezen. Dat is menselijk én houdbaar: geen dieet, wel regie.

Je kunt die lekkere dingen bewust nemen: je kiest wel die cracker met extra hagelslag en eet ‘s ochtends geen koek. En soms gaat het ongepland: je drinkt (te veel) wijn op de borrel. Dat hoort er dus ook bij. So what?

Geniet van lekker eten

Je valt af (of blijft slank) als je jezelf iedere keer herpakt. Als je opstaat als het nodig is, wel weer ‘nee’ zegt tegen overeten na zo’n ongeplande actie. Dus: als je niet blijft hangen in schuldgevoel, maar gewoon verder gaat. Het niet laat lopen. En al gaat het afvallen dan soms ietsje minder snel, het is the way to go voor altijd.

Want: regie pakken draagt bij aan je gevoel van eigenwaarde, je voelt je direct beter over jezelf als je weer keuzes maakt. Dát geeft het allermeeste plezier:Je geniet van jezelf van lekker eten. Zonder schuldgevoel!

Over de schrijver
Vanaf mijn vijftiende was ik volslank en altijd bezig met afvallen (of aankomen). Ik heb alles geprobeerd: noem een dieet en ik ken het. De ene keer was ik succesvoller dan de andere, maar nooit had ik blijvend resultaat. Ik dacht dat ik pech had; ik kwam van de wind al aan, en slanke mensen geluk. Tot m'n 33-ste ben ik zo doorgegaan. Toen kwam ik erachter dat pech en geluk niet zoveel met mijn gewicht te maken heeft. Ik kopieerde het eetgedrag van slanke mensen en werd zelf slank. Zonder dieet, met chocola en wijn! En dat niet alleen: ik bleef slank en dat ben ik nog altijd. Ik heb me verder gespecialiseerd in de psychologie achter eten en in coaching op (eet)gedrag. In de afgelopen jaren heb ik 8 boeken geschreven (300.000 verkocht) over afvallen zonder dieet, oftewel: afvallen door gedragsverandering. In 2017 ben ik Skinnyminds begonnen. We hebben de kennis uit mijn boeken vertaalt in een training gedragsverandering. Gecombineerd met online groepen en een persoonlijk coachtraject, is dat het Skinnyminds coachplan. Vanaf 2019 leiden we coaches op in onze eigen coachopleiding, geaccrediteerd op HBO-niveau. In 2020 zijn we gestart met de Skinnyminds community. Mijn dagelijkse ervaringen deel ik hier onder Mieke's ervaringen
Reactie plaatsen

Vind meer artikelen over afvallen

1000+ blogs over afvallen in ons archief!